Toen ik op een schip in de baai van Ibiza woonde zag ik onze Italiaanse “buurman” dagelijks van zijn catamaran op zijn SUP board stappen.
Als je lange tijd aan boord woont is een beetje lichaamsbeweging geen overbodige luxe. Je begeeft je nl. grotendeels van de dag op een paar vierkante meter. Zeilen is een watersport maar persoonlijk heb ik zelden het gevoel dat ik sport als ik aan het zeilen ben. Dit zegt waarschijnlijk meer over mij als zeiler dan over deze mooie hobby, maar goed…. Het is mij in ieder geval duidelijk geworden dat een beetje extra beweging wonderen doet, zowel mentaal als fysiek.

Modeverschijnsel 
Ik werd nieuwsgierig naar deze vrij nieuwe sport/hobby, het is ook met SUPPEN maar net hoe fanatiek je ermee bezig bent… Het leek een soort mode verschijnsel, vanuit het niets verschenen op elke waterplas, kanaal en dus ook op de Middellandse Zee grote aantallen SUP boards… En om eerlijk te zijn, het leek me in het begin nogal SUF, dat SUPPEN… Staan op een plank met een peddel in je hand. Ik werd nog niet razend enthousiast… dus op Ibiza bleef het bij kijken naar die Italiaanse buurman… op zijn SUP 🙂
Na dit buitenland avontuur kwam ik weer terug in Middelharnis waar ik als Havenbeheerder dagelijks aan of, met de boot, op het Havenkanaal te vinden ben. Toen ik opnieuw een “SUPPER” voorbij zag komen ging het kriebelen. Mijn sportschoolabonnement heb ik jaren geleden al opgezegd en aangezien sporten in de buitenlucht mijn voorkeur heeft, heb ik vorig jaar toch maar een opblaasbaar SUP board aangeschaft. Het leek mij een prima combi met de yogalessen die ik al jarenlang volg. Iets met balans… in je kracht staan… Dit blijkt ook zeker in mijn voordeel (die jarenlange oefening op mijn yogamat). Want zoals het met zoveel dingen in het leven gaat, vooral met sporten is mij opgevallen… iets wat er makkelijk uitziet is het in de praktijk lang niet altijd! Het ziet er nl. makkelijk uit omdat degene die de sport beoefent gewoon heel goed is of veel ervaring heeft.
Zo ook met SUPPEN… De eerste keer dat ik ging staan (met de hulp van enige instructie, door het bekijken van een youtube filmpje moet ik bekennen) ging redelijk goed… maar wiebelig was het wel en zo zag het er ongetwijfeld ook uit. Ik hield me voor, gewoon doen alsof ik het al jaren doe (fake it… till you make it! 🙂 blik op de horizon en negeren van alle nieuwsgierige blikken… en toen gebeurde het… na een uurtje op mijn SUP board, weliswaar met kramp in mijn tenen… voelde ik het, dit is mijn ding! Hier word ik blij van, het is niet SUF, het is SUPER!

 

Go with the flow
Na enige training was ik klaar voor mijn eerste lange tocht. Waterflesjes, geld mee en gaan.
Ik kan mijn SUP board zelf omtoveren, d.m.v. afneembaar “stoeltje”, tot kajak.
Dus vanaf de Parkhaven, gelegen aan het begin van het kanaal  (parkhavenmiddelharnis.nl), ging ik richting het centrum van Middelharnis. Aangezien het Havenkanaal op je SUP best een eindje is, koos ik ervoor om de heenweg (met flinke tegenwind!) te gaan kayakken.
Lekker zeg, met de wind door mijn haren en alleen het geluid van het water dat ik zelf verplaats, glij ik rustig door het kanaal. Onderweg valt mijn oog op een mooie zeilboot met daarop een bordje VAARKLAAR!! en ik rem af… mijn nieuwsgierigheid is gewekt. Alleen al door de naam, “Flow”… past bij mij en mijn motto… “Go with the flow”.
Mijn nieuwsgierigheid bleef niet onopgemerkt, een klein groepje mensen die met elkaar op de kade zaten te borrelen, nodigden me vriendelijk uit voor een bezichtiging op het schip. Deze uitnodiging pakte ik met beide handen aan. Altijd leuk om nieuwe mensen te leren kennen en even kijken kan geen kwaad. Nadat ik op de steiger was geklommen (komt yoga weer van pas) nam ik een kijkje op het schip Flow om erachter te komen dat het toch geen liefde op het eerste gezicht was… Ik maakte een praatje, werd uitgenodigd voor een drankje en ging met visitekaartjes op zak, de eigenaar van het schip bleek tevens reparateur van scheepsmotoren (altijd handig), weer verder met mijn tocht.

Gemoedelijk ontvangst
Van al dat water om me heen, voelde ik dat ik even een toiletstop moest maken… aangezien ik net langs de Menheersewerf (menheersewerf.nl) peddelde leek me dat een prima plek om af te stappen. Coerd, eigenaar van de werf, vond het geen enkel probleem dat ik even aan kwam waaien om even een plasje te plegen, waar ik dankbaar gebruik van maakte. Ik liep langs de MD 10 die gerestaureerd wordt op de werf (een 120 jaar oude romp van de laatst overgebleven beugsloep en best indrukwekkend) en langs de andere schepen die op bokken buiten op de werf staan… eenmaal binnen adem ik het sfeertje van vroegere tijden in, de historie in combinatie met de nautische sfeer is een prima decor voor een feestje en dat is precies waar deze mensen mee bezig zijn. Er zal binnen 10 minuten een bedrijfsfeest plaats vinden maar voor die tijd kan ik nog even in mijn short, shirtje en op slippertjes gebruik maken van het kleinste kamertje van de werf. Wat een opluchting en wat is het toch fijn als je zo ergens binnen kunt lopen zonder je bezwaard of bekeken te voelen omdat je niet bepaald in aanmerking komt voor welke dresscode dan ook, maar gemoedelijk ontvangen wordt met een glimlach!

Toerist in eigen dorp 
Na deze korte break stap ik weer op mijn board en is het een kleine oversteek naar de havenkom waar de meeste horeca gelegenheden zijn gevestigd.
Ik heb inmiddels trek gekregen want ik vermoed dat ik aardig wat calorieën heb verbrand en daarom vind ik dat ik best een Döner Durum (een rol met Döner en sla) heb verdiend. Ik parkeer mijn board aan de trap die toegang geeft tot de kade, neem mijn peddel mee en bestel mijn snack en drankje bij Grillroom Spfinx om deze vervolgens aan de kade in het zonnetje op te eten.
Ik voel me toerist in eigen dorp en dat is precies mijn bedoeling. Op deze manier ervaar ik mijn eigen omgeving met andere ogen. En ik moet zeggen, Middelharnis is zowel om te wonen als om te recreëren een unieke plek. Ik ben er nog lang niet uitgekeken.
Na mijn snelle maar smakelijke maaltijd ga ik staande op mijn SUP, met windje mee, terug naar de Parkhaven. Moe maar voldaan stap ik af.
Ik krijg de smaak te pakken… op naar het volgende avontuur!